Δευτέρα, 16 Απριλίου 2012

ΕΝΑ ΣΥΜΠΟΣΙΟ ... ΣΩΣΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ!


Μέσω της διαδικασίας της διατροφής, ο άνθρωπος επιβιώνει, κοινωνικοποιείται, διατηρεί μία καλή υγεία, εκφράζεται ψυχολογικά, βρίσκει έναν τρόπο έκφρασης και νιώθει ποικίλα συναισθήματα με ψυχολογικές και σωματικές επιρροές. Η επιστήμη της διατροφής έχει γνωρίσει μεγάλη άνθηση τα τελευταία χρόνια και αναμφισβήτητα, σήμερα γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η ποιότητα και ο τρόπος της καθημερινής μας διατροφής επηρεάζει άμεσα την υγεία μας. Αυτό, το γνώριζαν πολύ καλά οι Αρχαίοι Έλληνες, απλά σήμερα γνωρίζουμε καλύτερα και την αιτία.

 

 

Είναι χαρακτηριστική η διαιτητική θεραπεία που πρότεινε ο Ιπποκράτης, ο οποίος έλεγε: “Η τροφή σου να είναι το φάρμακό σου και το φάρμακό σου να είναι η τροφή σου” . Ο Ιπποκράτης πίστευε ότι  η διατροφή μας είναι θεμέλιος λίθος για την υγεία μας και πως τα καλύτερα φάρμακα υπάρχουν ελεύθερα  και δωρεάν στη φύση. Σήμερα, μετά από αναρίθμητες κλινικές και επιδημιολογικές μελέτες, οι διατροφικές συνήθειες του ανθρώπου επηρεάζουν την ανάπτυξη σωματική και πνευματική, το σωματικό του βάρος και φυσικά την πρόληψη χρόνιων νοσημάτων αλλά και την θεραπεία τους στις περισσότερες περιπτώσεις. Οι αρχαίοι Έλληνες ιατροί συμφωνούσαν  για την αναγκαιότητα ιδιαίτερης διατροφής για τους αρρώστους, αν και οι απόψεις τους για το ποια τρόφιμα πρέπει να περιλαμβάνει δεν συμφωνούσαν πάντα. Μπορεί να μην υπήρχαν  στη ζωή τους τα συμπληρώματα διατροφής και τα ιδιαίτερα φυτικά σκευάσματα, αλλά μέσω απλών τροφών θεράπευαν τα νοσήματα που τους ταλαιπωρούσαν.

 


Βέβαια, η έννοια της διατροφής στην αρχαιότητα είχε και άλλες διαστάσεις.  Στην ελληνική αρχαιότητα εκτός από το καθημερινό δείπνο (βραδυνό γεύμα) υπήρχε και το δειπνούμενο γεύμα με φίλους ή γνωστούς που ονομάζονταν "συμπόσιο" ή "εστίαση".

Το συμπόσιον  ουσιαστικά  σημαίνει «συνάθροιση ανθρώπων που πίνουν». Αυτή η διαδικασία  αποτελούσε έναν από τους πιο αγαπημένους τρόπους διασκέδασης των Ελλήνων. Περιελάμβανε δύο στάδια: το πρώτο ήταν αφιερωμένο στο φαγητό, που ήταν λιτό, ενώ το δεύτερο στην κατανάλωση ποτού, το οποίο ήταν συνήθως κρασί . Τα διάφορα ποτά συνοδεύονταν από μεζέδες (τραγήματα): κάστανα, κουκιά, ψημένοι κόκκοι σίτου ή ακόμη γλυκίσματα από μέλι, που είχαν ως στόχο την απορρόφηση του οινοπνεύματος ώστε να επιμηκυνθεί ο χρόνος της συνάθροισης.
 
Το δεύτερο μέρος ξεκινούσε με σπονδή, τις περισσότερες φορές προς τιμή του Διονύσου. Κατόπιν οι παριστάμενοι συζητούσαν ή έπαιζαν διάφορα επιτραπέζια παιχνίδια, όπως ο κότταβος. Συνεπώς τα άτομα έμεναν ξαπλωμένα σε ανάκλιντρα (κλίναι), ενώ τα φαγώσιμα και τα παιχνίδια βρίσκοταν σε χαμηλά τραπέζια. Χορεύτριες, ακροβάτες και μουσικοί συμπλήρωναν την ψυχαγωγία των παρευρισκομένων. Το συμπόσιο ήταν ένα σημαντικότατο μέσο κοινωνικοποίησης στην Αρχαία Ελλάδα. Μπορούσε να διοργανωθεί από έναν ιδιώτη για τους φίλους ή για τα μέλη της οικογένειάς του, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα με τις προσκλήσεις σε δείπνο. Μπορούσε επίσης να αφορά τη μάζωξη μελών μιας θρησκευτικής ομάδας ή μιας εταιρείας (ενός είδος κλειστού κλαμπ για αριστοκράτες). Τα πολυτελή συμπόσια προφανώς προορίζονταν για τους πλούσιους, ωστόσο στα περισσότερα σπιτικά θρησκευτικές ή οικογενειακές γιορτές αποτελούσαν αφορμή για δείπνο.


 
Μπορεί λοιπόν οι Αρχαίοι Έλληνες να μην είχαν τα σημερινά μπαρ ή καφετέριες, τον espresso ή τα burgers, αλλά έβρισκαν τον τρόπο και τον τόπο να διασκεδάζουν. Και το πιο σημαντικό είναι ότι δεν είναι  τυχαίο πως σε κάτι τέτοια ‘αρχαία’ πάρτυ ειπώθηκαν κάποια από τα πιο σημαντικά ψήγματα σοφίας του Δυτικού Πολιτισμού. Οι αρχαίοι στα ανάκλιντρα συζητούσαν επί παντός επιστητού, τραγουδούσαν κι απολάμβαναν τη μουσική και το χορό, παράλληλα με τα επιλεγμένα εδέσματα. Ένα από τα αγαπημένα τους παιχνίδια ήταν οι ασκήσεις του πνεύματος και ειδικά τα αινίγματα. Εκείνος που δεν ήξερε να απαντήσει τιμωρούνταν να πιει ένα κύπελλο κρασί κι έτσι ασφαλώς συμπεραίνουμε πως οι πιο αδαείς μεθούσαν μέχρι το τέλος της βραδιάς. Οι  Αρχαίοι πρόγονοι έσφυζαν από υγεία, καλή φυσική κατάσταση αλλά και καλοπέραση, δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στην διατροφή τους.

Κάπως έτσι, λοιπόν θα μπορούσαμε να … φιλοσοφήσουμε λίγο καλύτερα το καθημερινό μας φαγητό και πιθανώς να ανακαλύψουμε πλεονεκτήματα μέσα από την υιοθέτηση καλύτερων διατροφικών συνηθειών ή την τροποποίηση των ήδη υπάρχοντων…. Σωστή διατροφή και καλή σωματική και ψυχική υγεία.